Columns

Een leugentje om bestwil

Op scholen kom ik dikwijls kinderen tegen met sweaters waarop, meestal in het Engels, enkele woorden of een zinnetje gedrukt staat. Ik heb de gewoonte om hun dan te vragen of ze wel weten wat daar op hun borst of rug prijkt.

Meestal weten ze niet wat het betekent rond te lopen met: ‘Lion’, ‘Little boy’, ‘I am in love’, ‘Baby I miss you’ …….en soms nog veel straffere taal.

 

Ik vraag me dan altijd af wat die ouders bezielt om hun kinderen met dergelijke opschriften te tooien. Misschien lezen ze het niet eens en is de trui mooi van kleur, of warm, of goed uit te wassen, of van een goede prijs-kwaliteit verhouding…

 

Nog niemand hoorde ik daar opmerkingen over maken. Ben ik de enige? Blijkbaar is het taal louter als versiering.

 

Terwijl, als je zo’n frèle jongen ziet lopen met ‘I am a big boss’ of zo’n prinsesachtig meisje met ‘I am dirty’, dat toch wel lachwekkend overkomt en uitnodigt tot pesten. Soms roept het ook op tot actie, zoals bij ‘Kiss me!’.
Zo ging ik Evi halen voor een taalonderzoek en ja, zij droeg een sweater met opschrift:

 

‘I’m in a bad mood’

 

Ik kon het dus niet laten daarop in te gaan en vroeg haar: “ En is dat zo Evi”? Ze keek me wat raar aan en knikte ‘ja’. Daarop zei ik: “Is dat echt waar, dat is wel niet zo leuk?” Opnieuw zo’n blik van ‘jij bent me een rare’. Ik kreeg wat argwaan en vroeg : “En wat betekent dat dan?” Daarop antwoordde ze: “Ik ben een kapoen’”.

 

Ik schoot luidop in de lach en Evi wist niet waar ze het had. Ik vroeg haar wie dat verteld had. “Mijn mama”, antwoordde ze. En dat was nu een mama die toch wel heel goed wist wat ‘I’m in a bad mood’ betekende!

 

Met het gevaar dat ze die sweater niet meer zou willen dragen, vertelde ik haar de juiste betekenis van het opschrift: “Er staat dat jij slechtgezind bent, Evi”. Weeral die verbaasde blik. Tja, en dan hadden ze mijn lach in de gang horen klinken en moest ook de zoco weten wat er aan de hand was.

 

Voor Evi was dat aanvankelijk wat verschieten, maar na de speeltijd kwam ze terug met een samenzweerderig lachje rond haar mond. Ik zei dat ze het maar eens aan haar mama moest vertellen, want die had haar gefopt.

 

Tja, als ze die trui nu niet meer wil dragen, wie zijn schuld is het dan?
Nuja, het was maar een leugentje om bestwil, nietwaar?

Naar vorige pagina

Info geplaatst op 19/10/2012 en laatst aangepast op 29/10/2012.